Van symbiose naar synergie is een gedicht over hoe we onze authentieke identiteit vinden vanuit de verbondenheid met anderen

Aanpassingspijn bij hoogbegaafden leidt tot eenzaamheid en soms zelfs ziekte. Jezelf durven zijn maakt dat je de ander tegenkomt op de contactgrens. Dan is er verbinding.

Kwetsbaarheid in het professionele leven leidt tot diepere verbinding, veerkracht en authenticiteit.

Controle maakt je kwetsbaar. Alleen in het hier en nu kan je handelen.

Teleurstelling is inherent aan een idealistische tunnelvisie Wanneer ik bij mijzelf naar binnen keer, kom ik keer op keer een idealistische zoektocht naar het ‘goede’ tegen. Veel van wat ik doe wordt naast de ‘lat van een moreel ideaal’ gelegd. Het liefst wil ik verbinden op zielsniveau, conflicten de wereld uit helpen, klimaatverandering tegengaan, rechtvaardige verdeling van goederen en diensten bevorderen, een goede vriendin, vrouw en moeder zijn. En dat op een rechtvaard

Wanneer ik aan een collega vertel dat ik al jaren strijd met angst en paniek, dan zie ik die persoon meestal schrikken.

Door terug naar de natuur te gaan, voelde ik mij weer deel van een groter geheel. Ik kwam tot rust. Thuis woon ik in een stad waar ik vervreemd raak van de natuur, zo vervreemd dat ik er ziek van word. En dat zie ik ook bij mensen om mij heen. Laten we wortelen in de natuur door haar weer dichter bij onze leefomgeving te brengen, zodat we tot rust kunnen komen en elkaar kunnen ontmoeten.